Gorzka kawa, słodka baklawa. Opowieści z greckiego (k)raju
Nie wiem, czy po osiemnastu latach zna się Kretę. Wiem, że zna się już drogę do domu bez nawigacji, ludzi nie tylko z imienia, lokalne absurdy, zanim zdążą zaskoczyć, i ten charakterystyczny moment, kiedy lepiej przestać pytać „dlaczego”. Bo są pytania, na które Kreta nie odpowiada. Są rzeczy, do których człowiek przyzwyczaja się szybciej, niż chciałby przyznać. Są też takie, których po latach nadal nie potrafi zaakceptować.
„Gorzka kawa, słodka baklawa. Opowieści z greckiego (k)raju”. Druga, a jednak inna część „Krety od środka”.
Tym razem kawa jest już gorąca, a nie mrożona.
Szczegóły produktu
Ta książka zaczyna się osiemnaście lat po przyjeździe. To zapis życia pomiędzy dwoma światami. Emigracji, która miała być przygodą, a z czasem stała się codziennością. Zachwytu, który nie zniknął, choć przestał być naiwny. Miejsca, które można kochać i jednocześnie mieć go czasem serdecznie dość.
Kreta przez ostatnie lata zdążyła dostarczyć mi kolejnych historii, absurdów, zachwytów, rozczarowań i sytuacji z gatunku „tego nie sposób samemu wymyślić”. ALE ta książka nie opowiada tylko o Krecie. Opowiada o tym, co dzieje się z człowiekiem, kiedy pewnego dnia odważy się przekroczyć granicę. A potem odkrywa, że najdłuższa podróż wcale nie prowadzi z Polski do Grecji. Prowadzi do samego siebie.
Krótko o tym, że po tylu latach Kreta przestaje być tylko miejscem zachwytu, a staje się codziennością: znajomością ludzi, absurdów i własnych granic.
O emigracji, życiu pomiędzy Polską a Grecją, zachwycie, który nie znika, ale też o momentach, kiedy można mieć ukochane miejsce serdecznie dość.
Najbardziej osobisty fragment: książka nie jest wyłącznie o Krecie. Jest o przekraczaniu granic, zmianie i odkrywaniu, że najważniejsza podróż prowadzi do samego siebie.







